27 czerwca 85. urodziny świętuje prof. Paweł Banaś. Historyk sztuki, kulturoznawca i muzealnik. Z zamiłowania kolekcjoner, znawca secesji, pasjonat sztuki ludowej.
W latach 1964–1972 związany zawodowo z Muzeum Narodowym we Wrocławiu, gdzie terminował początkowo w muzealnej bibliotece pod okiem Józefa Gębczaka, a następnie skierowany przez dr Marię Starzewską pracował w Dziale Rzeźby. Przygotował pierwszą w historii muzeum wystawę stałą polskiej sztuki współczesnej (1969).
Od 1972 do 2011 roku był związany z Uniwersytetem Wrocławskim jako nauczyciel akademicki. Dołączył do tworzonego przez prof. Stanisława Pietraszkę zespołu tworzącego nowy eksperymentalny kierunek – studia kulturoznawcze. Przez wiele lat prowadził w Instytucie Kulturoznawstwa Zakład Problemów Kultury Artystycznej.
Fot. archiwum MNWr oraz archiwum rodzinne
W 2018 roku został uhonorowany Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
Był badaczem o szerokich zainteresowaniach daleko wykraczających poza niegdyś obowiązujące granice dyscyplin. Zajmował się architekturą protestancką na Śląsku, rzemiosłem artystycznym, zwłaszcza doby secesji, współczesnym szkłem i ceramiką artystyczną. Jego pasje kolekcjonerskie znajdowały wyraz także w badaniach poświęconych kulturowemu fenomenowi karty pocztowej i drobnych druków ulotnych.
Fot. M. Lorek
Z wrocławskim Muzeum Narodowym związany przez wiele dekad – był przewodniczącym Rady Muzeum, ale też kuratorem wystaw, na których dzielił się z publicznością swoimi kolekcjonerskimi zasobami m.in. w 1987 roku „Świat w wymiarze 10 × 15” czy „Kolekcji osobistej” prezentacji zbiorów sztuki ludowej w 2019 r.
Zawsze deklarował się jako wielki miłośnik sztuki, ale przede wszystkim admirator wszelkiej maści psów i kotów. Gawędziarz i facecjonista. Wrocławianin z lwowskimi korzeniami.
Plurimos annos, Profesorze!
■ Zoom na muzeum – zapraszamy również do lektury innych tekstów ➸