9 kwietnia – 22 czerwca 2008
Gwasze, akwarele, rysunki, reliefy, książki oraz obrazy olejne Zbigniewa Makowskiego oglądać można we wrocławskim Muzeum Narodowym. Na wystawie znalazły się 103 prace podarowane muzeum przez artystę, najstarszy z darów pochodzi z 1955 r., najnowszy z 2005.
Obrazy i rysunki Makowskiego są syntezą wielu technik i stylów – tych najbardziej współczesnych i tych, które należą już do zapomnianej często tradycji. W pracach artysty można zauważyć nawiązania do surrealizmu, dadaizmu, widać inspiracje różnymi kulturami i cywilizacjami a także kabałą i magią.
Zbigniew Makowski posługuje się też cytatami malarskimi i literackimi, ujawniając odbiorcy swoje artystyczne fascynacje. Przy tworzeniu prac często stosuje pracochłonne, wręcz alchemiczne zabiegi, jak na przykład specjalne preparowanie papieru, z którego wykonuje niezwykłe księgi artystyczne.
Zbigniew Makowski, Le grand oeuvre, 1976–1980
Zbigniew Makowski (ur. 1930) studiował na warszawskiej ASP pod kierunkiem Kazimierza Tomorowicza. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, jest również poetą, znawcą kultur i miłośnikiem muzyki. Laureat miedzy innymi Nagrody Krytyki Artystycznej im. C. K. Norwida (1973) i Nagrody im. J. Cybisa (1992). Jego prace znajdują się miedzy innymi w muzeach w Pradze, Amsterdamie, Paryżu, Nowym Jorku i Rio de Janeiro.
Zbigniew Makowski, Kirke, 1959–1979