Historia zatacza koło… Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci dr Anny Ziomeckiej (1926–2026), cenionej historyczki sztuki, mediewistki, muzealniczki, która przez czterdzieści lata związana była zawodowo z Muzeum Narodowym we Wrocławiu (1950–1990).
Urodziła się 17 sierpnia 1926 roku w Warszawie. Tam spędziła dzieciństwo i lata okupacji. W 1948 roku przyjechała do Wrocławia i to miasta stało się jej życiową przystanią.
Swoją pracę magisterską poświęciła zagadnieniu wpływu sztuki Wita Stwosza na późnogotycką rzeźbę śląską. W 1973 roku pod kierunkiem prof. Z. Świechowskiego uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych, przygotowując pracę o śląskich retabulach szafowych II poł. XV i początków XVI wieku.
Jako kustoszka wrocławskich zbiorów zajmowała się nie tylko sztuką średniowieczną, ale – w pierwszych latach pracy – rzemiosłem artystycznym i tkaniną oraz sztuką Dalekiego Wschodu. Była kuratorką i współkuratorką wielu wystaw czasowych oraz kolejnych odsłon wystaw stałych we wrocławskim Muzeum Narodowym: „Śląska sztuka cechowa XIV–XVI wieku” (1964–1973), „Śląska rzeźba kamienna XII–XVI w.” (1966–1991) oraz „Śląska sztuka średniowieczna XIV–XVI w.” (1975–1986), jak również wraz z Bożeną Guldan-Klamecką – nowej odsłony tej ekspozycji w latach 1987–1994.
Dr Anna Ziomecka była z pasją „zatracona w średniowieczu”, dlatego dziś pozwalamy sobie jej pamięci dedykować naszą wystawę „Stulecie. W rocznicę wielkiej wystawy śląskiej sztuki średniowiecznej”.
■ Zoom na muzeum – zapraszamy również do lektury innych tekstów ➸