Dziewczyna z wyspy Oléron (kiedyś nazywana Bretonką) wróciła z wojaży i można ją oglądać w stałym miejscu na wystawie „Sztuka polska XVII–XIX w.”
Obraz Anny Bilińskiej prezentowany był w Muzeum Narodowym w Poznaniu na wystawie „Ukryte znaczenia. Motyw wnętrz w sztuce polskiej od XIX do XXI w.”.
Obraz Dziewczyna z koszem na progu domu Anny Bilińskiej powstał w miejscowości Boyardville położonej we wschodniej części atlantyckiej wysepki Oléron. Artystka podróżowała do tego regionu co najmniej dwukrotnie.
Przed progiem domu widoczny jest biały pies, który – jak się przypuszcza – towarzyszył malarce podczas jej nadmorskich plenerów. Motyw ten pojawił się również w innej pracy artystki z tego czasu.
Przedstawiona dziewczyna ubrana jest w tradycyjny ubiór noszony na co dzień na wyspie Oléron w XIX wieku: dopasowany czarny kaftanik, fartuch z kieszeniami zakrywający spódnicę, czarne wełniane getry, zwane yétras, oraz drewniane chodaki – saboty. Na głowie ma czepek – quichenotte. Nakrycie to chroniło twarz i kark przed wiatrem oraz słońcem. Zakładano je na drugi, dzienny czepek, który – przy dokładniejszym przyjrzeniu się – można dostrzec również na obrazie.
Quichenotte wiązano pod brodą za pomocą dwóch troków. Tutaj pozostają one rozwiązane, co sugeruje, że dziewczyna została uchwycona w momencie powrotu do domu.
A czym wypełniony jest kosz trzymany przez dziewczynę? To sól. Dzięki nadmorskiemu położeniu na wyspie Oléron w XIX w. pozyskiwano sól w przybrzeżnych salinach.
Małgorzata Macura, Dział Malarstwa XVI–XIX w. MNWr
Za szczegółowe informacje dotyczące tradycyjnego stroju dziękuję Florence Bougnoteau, kierowniczce Musée de l’Île d’Oléron.
■ Zoom na muzeum – zapraszamy również do lektury innych tekstów ➸