Wykład Iwony Gołaj towarzyszący prezentacji rzeźby „Popiersie robotnika” (1948) Xawerego Dunikowskiego
Impulsem do wykładu jest zarówno data spotkania – 1 maja – jak i monumentalna rzeźba autorstwa Xawerego Dunikowskiego, prezentowana na dziedzińcu Pawilonu Czterech Kopuł, a po raz pierwszy pokazana we Wrocławiu na Wystawie Ziem Odzyskanych w 1948 r. Chwilę potem (12 i 13 lutego 1949) odbyła się konferencja w Nieborowie – zjazd twórców kultury, na którym postulowano „nową sztukę dla nowych czasów”. I tak wprowadzono w Polsce realizm socjalistyczny. W latach 1949–1956 artyści polscy mieli wzorować się na sztuce radzieckiej, tworząc dzieła realistyczne w formie, a narodowe i socjalistyczne w treści. Zgodnie z tą doktryną usiłowano wprowadzić zunifikowany styl bliski akademizmowi, z hierarchią tematów i programowym optymizmem. Twórczość artystyczna miała być czytelna i przystępna dla mas – a sztandarowym dziełem tego okresu jest eksponowany w Pawilonie obraz Aleksandra Kobzdeja z 1950 r. Podaj cegłę…
Spotkanie w Pawilonie Czterech Kopuł we Wrocławiu, wstęp wolny.
W przypadku pytań informacji udziela Dział Edukacji P4K: edukacja.pawilon@mnwr.pl lub tel. 71 712 71 81.
■ Wydarzenia edukacyjne ➸
■ Fotorelacje edukacyjne ➸