Wykład dr Karoliny Rybickiej towarzyszący wystawie „Życie na węglu. Ludzie, krajobrazy, dziedzictwo w obliczu transformacji energetycznej”
Wiele miejscowości na Dolnym Śląsku bezpowrotnie zniknęło z lokalnego krajobrazu lub przetrwało w szczątkowej formie. To zjawisko wystąpiło wielokrotnie jeszcze przed II wojną światową, ale też wiele lat po jej zakończeniu. Można wyróżnić jego dwie główne przyczyny: proces wyludniania oraz celową likwidację. Do pierwszej grupy zaliczono takie wsie i osady jak np. Budniki, Czerwony Strumień, Rogóżka oraz Ostra Góra, w których na odpływ ludności miały wpływ np. brak umiejętności uprawy roli w specyficznym górskim mikroklimacie, trudności komunikacyjne czy położenie przygraniczne. Z kolei w drugiej znalazły się: Miedzianka, Opolno-Zdrój, Rybarzowice, Śląska Dolina i Wigancice Żytawskie. W tych przypadkach miejscowości zostały wyznaczone do wysiedlenia i całkowitej lub częściowej likwidacji z powodu szkód górniczych, budowy zapory wodnej czy rozwoju przemysłu wydobywczego. Co więcej, jedna z nich – Opolno-Zdrój – w wyniku zwiększania obszaru wydobywczego zatraciła swoje funkcje uzdrowiskowe, a historyczna zabudowa uległa degradacji. W świadomości dawnych mieszkańców Rybarzowic i Wigancic Żytawskich zapisały się obrazy i emocje towarzyszące likwidacji tych wsi. Warto zatem zachować ich historię, która jest przykładem wpływu rozwijającego się przemysłu na lokalny krajobraz oraz ludzi żyjących na tych obszarach.
Spotkanie w Muzeum Etnograficznym, wstęp wolny.
W przypadku pytań informacji udziela Dział Edukacji ME: tel. 71 344 33 13 lub edukacja@muzeumetnograficzne.pl.
■ Wydarzenia edukacyjne ➸
■ Fotorelacje edukacyjne ➸