Jak to wszystko się zaczęło?
Ponad sto lat temu, w roku 1912, według projektu wybitnego architekta Hansa Poelziga, we Wrocławiu powstał niezwykły budynek. W sąsiedztwie monumentalnej Hali Stulecia Maxa Berga wyrósł nowoczesny pawilon wystawienniczy, zaprojektowany na potrzeby Wystawy Historycznej z 1913 r.
Przez kolejne dekady Pawilon Czterech Kopuł był miejscem prezentacji sztuki i ważnych wydarzeń. Po II wojnie światowej stał się jednym z głównych obiektów uczestniczących w słynnej Wystawie Ziem Odzyskanych, a przed jego wejściem stanęła charakterystyczna Iglica – dziś jeden z symboli miasta.
Fot. materiały prasowe MNWr
Od 1953 r. budynek rozpoczął zupełnie nowy rozdział swojej historii. W jego wnętrzach działała Wrocławska Wytwórnia Filmów Fabularnych, gdzie powstawały takie klasyki polskiego kina jak „Popiół i diament”, „Rękopis znaleziony w Saragossie” czy kultowa trylogia „Sami swoi”.
Z biegiem lat Pawilon podupadł, a jego korytarze opustoszały. Wszystko zmieniło się po wpisaniu Hali Stulecia wraz z otoczeniem na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. W 2009 r. budynek został przekazany Muzeum Narodowemu we Wrocławiu, a następnie przeszedł gruntowną renowację.
25 czerwca 2016 r. Pawilon Czterech Kopuł ponownie otworzył swoje drzwi dla zwiedzających, odzyskując swoją pierwotną funkcję – miejsca spotkań ze sztuką!
■ Zoom na muzeum – zapraszamy również do lektury innych tekstów ➸